Suikerverslaving

Wat is de definitie van een verslaving volgens hoogleraar prof dr. Rob Markus. Wij spreken van een verslaving wanneer wij van iets afhankelijk zijn, dat zodanig op onze inwerkt dat wij daardoor:

  1. De stof niet meer kunnen laten staan.
  2. Steeds meer van de stof nodig hebben voor het gewenste effect (tolerantie).
  3. Ernstige lichamelijke ontwenningsverschijnselen vertonen bij stoppen.

Verslavende middelen zijn onder te verdelen in onderstaande categorieën:

  1. Stimulerende middelen.
  2. verdovende middelen.
  3. Geest verruimende middelen.

De meest verslavende middelen dat zijn; crack, cocaïne, heroïne, GHB, amfetamine, tabak en alcohol. 
Ook kunnen medicijnen verslavend werken, denk aan angstremmers en aan slaapmiddelen.

Dierenonderzoek

Er is een misvatting dat suiker werkt als een verslavende drug. Deze misvatting vind eigenlijk zijn oorsprong uit het dierenonderzoek. In een aantal eerdere rattenstudies heeft men wel aangetoond dat de rat reageert op suiker. Na inname van een suikerrijk drankje vind er o.a. een verhoogde afgifte van dopamine in de hersenen plaats.

Dopamine

Deze dopamine afgifte heeft men namelijk ten onrechte in relatie gebracht met verslaving en overgezet naar mensen.  Vervolgens is het een eigen leven gaan leiden. Uitkomsten uit dierenstudies zijn vooral wat betreft gedrag niet zomaar over te zetten naar mensen.

Maar het meest ironische is dat verhoogde dopamine activiteiten in de hersenen helemaal niet specifiek zijn voor een verslaving.

Verhoogde dopamine is in 1e instantie een normale fysiologische reactie bij de ervaring van plezier en genot.
Een verhoogde dopamine concentratie vinden wij dan ook terug bij alles wat wij lekker vinden, lekker eten, mooie muziek, sporten of een lekker warm bad. 

Suikers zijn geen drugs. Zij hebben niet hetzelfde effect op onze hersenen en op ons gedrag.

  1. Er vindt geen tolerantie plaats.
  2. Er zijn geen ontwenningsverschijnselen.

En dit is waarom suikerverslaving dan ook niet voort komt binnen de ranking van hedendaagse drugs.
Toch menen sommige mensen dat zij dik zijn geworden door de verslavende werking van suiker. 

Conclusie

Het merendeel van de wetenschappelijke literatuur en huidige conclusies en uitkomsten van grootschalig Europees samenwerking op dit gebied wijzen dit resoluut van de hand. Dat suiker daadwerkelijk een verslavende werking heeft is ook in tegenstrijd met de algemene bevindingen van onderzoek naar eetgedrag van mensen met overgewicht. 

Wij worden dikker omdat wij meer energie innemen dan dat wij verbranden. En suiker is daarvan niet die enige boosdoener. 
Dus meen je verslaafd te zijn aan suiker dan kun je helaas echt niet terecht bij een verslavingskliniek. 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *