Vroeger was alles beter, dit wordt gezegd door elk ouder wordende generatie.
De kans is dan ook groot dat jij en ik dit op een dag ook zullen gaan zeggen.

In dit artikel word er ingezoomd op het voedselpatroon van “vroeger”.
Dit is de generatie tachtig plussers van vandaag de dag. De mensen die zo’n zestig jaar geleden jong volwassenen waren en de tweede wereld oorlog hebben meegemaakt.

Voordat de 2e wereld oorlog begon

(<1939) Aten de mensen in Nederland op een ander manier dan tegenwoordig. Een voornaamste reden was omdat er niet volop keuze was zoals wij  nu gewend zijn. Daarnaast kon je er van uit gaan dat een voedingsmiddel zoals een stuk fruit daadwerkelijk echt 100% fruit was. Eten was nog herkenbaar, onbespoten, onbewerkt en ongemanipuleerd.
What you see is what you get zou je kunnen zeggen.

Seizoensgroente en fruit

Als het vroeger in de schappen van de winkel lag ( eerder groente/ fruitzaak) dan kon je er van uit gaan dat dit een seizoensproduct was, van het huidige seizoen.
Mensen aten voornamelijk wat de seizoenen boden. Een broccoli of bloemkool midden in de winter was helemaal geen optie.

Toen de oorlog aanbrak werd voedsel steeds schaarser, tot het moment dat er in het westen helemaal geen eten meer was. Westerse Nederlanders vluchten daarom ook naar het hoge noorden, waar ze hoopten op hulp van de boeren. 

Dit is een hoofd reden waarom onze generatie bejaarden zo zorgvuldig met voedsel omgaat.
Zij hebben voedsel nog leren waarderen en respecteren, kliekjes werden niet weggegooid maar bewaard. 
Als er uberhaubt kliekjes overbleven want onze oma’s zijn zeer precies in het op maat koken. 

Eerlijk gezegd is dat een gave die veel mensen missen tegenwoordig.
Ook bij mij komt het regelmatig voor dat ik weer eens voor een heel weeshuis aan eten overhoud. Iedere keer steekt mij dat weer als er overtollig of beschimmeld eten weg wordt gegooid. 

Na de bevrijding

Na de 2e wereld oorlog trok de economie eerst langzaam en daarna super super snel weer aan.
De voedselmaatschappij begon geld te ruiken en deed vrij snel zijn intrede in Nederland. Voedsel werd uiteindelijk steeds minder een product die nodig was om te overleven. Voedsel vervormde, letterlijk en figuurlijk. Het moest een nieuw imago krijgen aldus deze nieuwe voedingsindustrie. 

Marketing lui werden hiervoor ingezet en bedachten mooie strategieën. Het stoffige imago van eten om je lichaam te voeden en in leven te blijven, dat verkoopt niet. Het werd omgezet naar genieten, een gezelligheids-activiteit om met vrienden en familie te doen, iets lekkers eten. Overdaad schaad was er term die hier niet meer bij paste.
Nederland ging steeds meer importen buiten Europa, exotisch fruit en groente. Fruit en groente die buiten de seizoenen om verkrijgbaar waren
.
Als je nu iemand vraagt wat groente van het seizoen is dan wordt je aangekeken alsof je chinees praat.

Het is hartstikke goed geweest dat de economie weer aantrok na de oorlog. Dit heeft voor veel goede dingen gezorgd. Echter is het wel een beetje doorgeslagen in de keuze mogelijkheden. Haast als een kind die onder jarenlange strenge restricties is opgevoed en vervolgens het huis uit gaat;

The sky is the limit     

Het geldmonster

Even weer terug naar de voedingsindustrie die aantrok na de 2e wereldoorlog. Er werd ruimte gemaakt voor iets wat veel vaker gebeurd in de rest van de wereld. Geldmonsters kwamen vooraan te staan, gedreven door met hun grootheidsdwang, narcistische en egocentrische trekjes.
Verblind met dollartekens in hun ogen. 

Geld verdienen met onze nummer één levensbehoefte “eten & drinken”
Natuurlijk had het geldmonster hectaren aan fruitgaard en moestuinen kunnen aanleggen.
Maar dat kost hem te veel tijd en tijd is geld in zijn optiek.
Zijn passie is namelijk geld verdienen en niet de bevolking gezonder te maken. 

Zoveel mogelijk winst maken drijft hem ons voedsel steeds meer te manipuleren en te bewerken zodat het langer mee gaat.
Heeft het geldmonster een winstgevend jaar gehad, dat zal hij dat volgens jaar weer moeten overtreffen om zijn hebzucht te stillen. 

Dat wij de bevolking hier uiteindelijk de dupe van is dat schuift hij onder het tapijt. Hij heeft daar geen aandeel in dat wij kampen met chronische “welvaartsziekten” aldus hemzelf.